کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 20

گر نماید آینه تا چون بود

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 17

    شاخه ها رقصان شده چون تایبان

    #
  2. 18

    برگها کف زن مثال مطربان

    #
  3. 19

    برق آیینه ست لامع از نمد

    #
  4. 20

    گر نماید آینه تا چون بود

    انتخاب‌شده
  5. 21

    از هزاران می نگویم من یکی

    #
  6. 22

    ز آنک آکندست هر گوش از شکی

    #
  7. 23

    پیش وهم این گفت مژده دادنست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 20 از «بخش ۱۲۴ - بیان آنک مجموع عالم صورت عقل کلست چون با عقل کل بکژروی جفا کردی صورت عالم ترا غم فزاید اغلب احوال چنانک دل با پدر بد کردی صورت پدر غم فزاید ترا و نتوانی رویش را دیدن اگر چه پیش از آن نور دیده بوده باشد و راحت جان» است.