خفته اید از درک آن ای مردمان

راز پنهان با چنین طبل و علم

آب جوشان گشته از جف القلم

رحمت بی حد روانه هر زمان

جامه خفته خورد از جوی آب

خفته اندر خواب جویای سراب

می رود آنجا که بوی آب هست