در درخشی کی توان شد سوی وخش

گر بفضلش پی ببردی هر فضول

کی فرستادی خدا چندین رسول

عقل جزوی هم چو برقست و درخش

نیست نور برق بهر رهبری

بلک امریست ابر را که می گری

برق عقل ما برای گریه است