وا رهید از سر کله مانند باز

جان گرفت و بانگ زد زان سبزه او

آنچنان بانگی که شد فتنه عدو

گر امین آیید سوی اهل راز

سر کلاه چشم بند گوش بند

که ازو بازست مسکین و نژند

زان کله مر چشم بازان را سدست