بلک شاگرد دلی و مستعد

راند دیوان را حق از مرصاد خویش

عقل جزوی را ز استبداد خویش

که سری کم کن نه ای تو مستبد

رو بر دل رو که تو جزو دلی

هین که بنده پادشاه عادلی

بندگی او به از سلطانیست