حرف طوبی هر که ذلت نفسه

فرق بین و برگزین تو ای حبیس

بندگی آدم از کبر بلیس

گفت آنک هست خورشید ره او

سایه طوبی ببین وخوش بخسپ

سر بنه در سایه بی سرکش بخسپ

ظل ذلت نفسه خوش مضجعیست