هم چو آن مرد مفلسف روز مرگ

جمله نودوزان شدندی هم به علم

بس بکوشی و بخر از کلال

هم تو گویی خویش کالعقل عقال

عقل را می دید بس بی بال و برگ

بی غرض می کرد آن دم اعتراف

کز ذکاوت راندیم اسپ از گزاف