ره نبودش جانب توبه نفیس

هم چو آدم زلتش عاریه بود

لاجرم اندر زمان توبه نمود

چونک اصلی بود جرم آن بلیس

رو که رستی از خود و از خوی بد

واز زبانه نار و از دندان دد

رو که اکنون دست در دولت زدی