کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 43

کوه را که کن به استغفار و خوش

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۱ - لابه کردن قبطی سبطی را کی یک سبو بنیت خویش از نیل پر کن و بر لب من نه تا بخورم به حق دوستی و برادری کی سبو کی شما سبطیان بهر خود پر می کنید از نیل آب صاف است و سبوکی ما قبطیان پر می کنیم خون صاف است

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

40
چون ترا کفریست هم چون کوه قاف
#
41
کوه در سوراخ سوزن کی رود
#
42
جز مگر که آن رشته یکتا شود
#
43
کوه را که کن به استغفار و خوش
انتخاب‌شده
44
جام مغفوران بگیر و خوش بکش
#
45
تو بدین تزویر چون نوشی از آن
#
46
چون حرامش کرد حق بر کافران
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 43 از «بخش ۱۳۱ - لابه کردن قبطی سبطی را کی یک سبو بنیت خویش از نیل پر کن و بر لب من نه تا بخورم به حق دوستی و برادری کی سبو کی شما سبطیان بهر خود پر می کنید از نیل آب صاف است و سبوکی ما قبطیان پر می کنیم خون صاف است» است.