پیش چشم نقش می آری ادب

نقش حمامند هم لا یبصرون

می نماید صورت ای صورت پرست

که آن دو چشم مرده او ناظرست

کو چرا پاسم نمی دارد عجب

از چه پس بی پاسخست این نقش نیک

که نمی گوید سلامم را علیک