کو چرا پاسم نمی دارد عجب

می نماید صورت ای صورت پرست

که آن دو چشم مرده او ناظرست

پیش چشم نقش می آری ادب

از چه پس بی پاسخست این نقش نیک

که نمی گوید سلامم را علیک

می نجنباند سر و سبلت ز جود