حمدلله عاقبت دستم گرفت

آتشی در جان من انداختند

مر بلیسی را به جان بنواختند

دوستی تو و از تو ناشکفت

کیمیایی بود صحبتهای تو

کم مباد از خانه دل پای تو

تو یکی شاخی بدی از نخل خلد