گردها از درک او ناروفته

می نیارد یاد کین دنیا چو خواب

می فرو پوشد چو اختر را سحاب

خاصه چندین شهرها را کوفته

اجتهاد گرم ناکرده که تا

دل شود صاف و ببیند ماجرا

سر برون آرد دلش از بخش راز