کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 2

گفت با مور دگر این راز هم

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

1
مورکی بر کاغذی دید او قلم
#
2
گفت با مور دگر این راز هم
انتخاب‌شده
3
که عجایب نقشها آن کلک کرد
#
4
هم چو ریحان و چو سوسن زار و ورد
#
5
گفت آن مور اصبعست آن پیشه ور
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 2 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.