کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 130

گر ز حرف و صوت مستغنیستی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 127

    گو تو مر گل خواره را که قند به

    #
  2. 128

    نرمی فاسد مکن طینش مده

    #
  3. 129

    نطق جان را روضه جانیستی

    #
  4. 130

    گر ز حرف و صوت مستغنیستی

    انتخاب‌شده
  5. 131

    این سر خر در میان قندزار

    #
  6. 132

    ای بسا کس را که بنهادست خار

    #
  7. 133

    ظن ببرد از دور کان آنست و بس

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 130 از «بخش ۱۳۹ - نمودن جبرئیل علیه السلام خود را به مصطفی صلی الله علیه و سلم به صورت خویش و از هفتصد پر او چون یک پر ظاهر شد افق را بگرفت و آفتاب محجوب شد با همه شعاعش» است.