ترا داد داور هنر با گهر

که روز و شبان بر تو فرخنده باد

سر بدسگالان تو کنده باد

که با برز و اورندی و رای و فر

ز بالا به ایوان نهادند روی

پراندیشه مغز و روان راه جوی

چو نزد فرنگیس رفتند باز