بشد تا لب آب گلزریون

بیفگند بر خاک و دستش ببست

سلیحش بپوشید و خود بر نشست

درفشش گرفته به چنگ اندرون

چو ترکان درفش سپهدار خویش

بدیدند رفتند ناچار پیش

خروش آمد و ناله کرنای