چنین گفت پیران ازان پس به شاه

هم از مهر یاد آیدت هم ز کین

بشد گیو و گوشش به خنجر بسفت

ز سوگند برتر درشتی نگفت

که کلباد شد بی گمان با سپاه

بفرمای کاسپم دهد باز نیز

چنان دان که بخشیده ای جان و چیز