کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 30

در خور آن گوهرش در ابتلا

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 27

    مه فشاند نور و سگ عو عو کند

    #
  2. 28

    هر کسی بر خلقت خود می تند

    #
  3. 29

    هر کسی را خدمتی داده قضا

    #
  4. 30

    در خور آن گوهرش در ابتلا

    انتخاب‌شده
  5. 31

    چونک نگذارد سگ آن نعره سقم

    #
  6. 32

    من مهم سیران خود را چون هلم

    #
  7. 33

    چونک سرکه سرکگی افزون کند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 30 از «بخش ۱ - تمامت کتاب الموطد الکریم» است.