این جهان جنگست کل چون بنگری

می نهند از شهد انبار شکر

زهرها هرچند زهری می کنند

زود تریاقاتشان بر می کنند

ذره با ذره چو دین با کافری

آن یکی ذره همی پرد به چپ

وآن دگر سوی یمین اندر طلب