تا سوی اصلت برد بگرفته گوش

زین غمام بانگ و حرف و گفت و گوی

پرده ای کز سیب ناید غیر بوی

باری افزون کش تو این بو را به هوش

بو نگه دار و بپرهیز از زکام

تن بپوش از باد و بود سرد عام

تا نینداید مشامت را ز اثر