ای هواشان از زمستان سردتر

بو نگه دار و بپرهیز از زکام

تن بپوش از باد و بود سرد عام

تا نینداید مشامت را ز اثر

چون جمادند و فسرده و تن شگرف

می جهد انفاسشان از تل برف

چون زمین زین برف در پوشد کفن