بد نماند چونک نیکوجو شود

وقت خودبینی نگنجد در جهان

در گلو و معده گم گشته چو نان

این همه اوصافشان نیکو شود

گر منی گنده بود هم چون منی

چون به جان پیوست یابد روشنی

هر جمادی که کند رو در نبات