ور سوی شهرست دم رویش به ده

از سر و از دم کدامینش بهست

گفت اگر رویش به شهر و دم به ده

روی او از دم او می دان که به

خاک آن دم باش و از رویش بجه

مرغ با پر می پرد تا آشیان

پر مردم همتست ای مردمان