یک نشد با جان که عضو مرده بود

از سعادت چون بر آن جان بر زدند

هم چو تن آن روح را خادم شدند

آن بلیس از جان از آن سر برده بود

چون نبودش آن فدای آن نشد

دست بشکسته مطیع جان نشد

جان نشد ناقص گر آن عضوش شکست