کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 32

داند و بی خواهشی خود می دهد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 29

    تازیانه از کفش افتاد راست

    #
  2. 30

    خود فرو آمد ز کس آنرا نخواست

    #
  3. 31

    آنک از دادش نیاید هیچ بد

    #
  4. 32

    داند و بی خواهشی خود می دهد

    انتخاب‌شده
  5. 33

    ور به امر حق بخواهی آن رواست

    #
  6. 34

    آنچنان خواهش طریق انبیاست

    #
  7. 35

    بد نماند چون اشارت کرد دوست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «بخش ۷ - در بیان آنک این غرور تنها آن هندو را نبود بلک هر آدمیی به چنین غرور مبتلاست در هر مرحله ای الا من عصم الله» است.