ببین تا ز هر دو سزاوار کیست

تو دل را مگردان ز آیین و راه

دو فرزند پرمایه را پیش خوان

سزاوار گاهند و هر دو جوان

که با برز و با فره ایزدیست

بدو تاج بسپار و دل شاد دار

چو فرزند بینی همی شهریار