بدو گفت کاووس کاین رای نیست

که با برز و با فره ایزدیست

بدو تاج بسپار و دل شاد دار

چو فرزند بینی همی شهریار

که فرزند هر دو به دل بر یکیست

یکی را چو من کرده باشم گزین

دل دیگر از من شود پر ز کین