کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

زانک می دیدم اجل را پیش خویش

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    گفت مرد زاهدم من منقطع

    #
  2. 12

    با گیاهی گشتم اینجا مقتنع

    #
  3. 13

    زهد و تقوی را گزیدم دین و کیش

    #
  4. 14

    زانک می دیدم اجل را پیش خویش

    انتخاب‌شده
  5. 15

    مرگ همسایه مرا واعظ شده

    #
  6. 16

    کسب و دکان مرا برهم زده

    #
  7. 17

    چون به آخر فرد خواهم ماندن

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۱۲ - حکایت آن صیادی کی خویشتن در گیاه پیچیده بود و دسته گل و لاله را کله وار به سر فرو کشیده تا مرغان او را گیاه پندارند و آن مرغ زیرک بوی برد اندکی کی این آدمیست کی برین شکل گیاه ندیدم اما هم تمام بوی نبرد به افسون او مغرور شد زیرا در ادراک اول قاطعی نداشت در ادراک مکر دوم قاطعی داشت و هو الحرص و الطمع لا سیما عند فرط الحاجه و الفقر قال النبی صلی الله علیه و سلم کاد الفقر ان یکون کفرا» است.