کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 42

کان کلاه و پیرهن رفتش ز یاد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 39

    شد برهنه وقت بازی طفل خرد

    #
  2. 40

    دزد از ناگه قبا و کفش برد

    #
  3. 41

    آن چنان گرم او به بازی در فتاد

    #
  4. 42

    کان کلاه و پیرهن رفتش ز یاد

    انتخاب‌شده
  5. 43

    شد شب و بازی او شد بی مدد

    #
  6. 44

    رو ندارد کو سوی خانه رود

    #
  7. 45

    نی شنیدی انما الدنیا لعب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 42 از «بخش ۱۲ - حکایت آن صیادی کی خویشتن در گیاه پیچیده بود و دسته گل و لاله را کله وار به سر فرو کشیده تا مرغان او را گیاه پندارند و آن مرغ زیرک بوی برد اندکی کی این آدمیست کی برین شکل گیاه ندیدم اما هم تمام بوی نبرد به افسون او مغرور شد زیرا در ادراک اول قاطعی نداشت در ادراک مکر دوم قاطعی داشت و هو الحرص و الطمع لا سیما عند فرط الحاجه و الفقر قال النبی صلی الله علیه و سلم کاد الفقر ان یکون کفرا» است.