که کلوخ و سنگ او را صاحبست

حکم او هم حکم قبله او بود

مرده اش خوان چونک مرده جو بود

هر که با این قوم باشد راهبست

خود کلوخ و سنگ کس را ره نزد

زین کلوخان صد هزار آفت رسد

گفت مرغش پس جهاد آنگه بود