با رفیقان سیر او صدتو شود

گیرم آن گرگت نیابد ز احتیاط

بی ز جمعیت نیابی آن نشاط

آنک تنها در رهی او خوش رود

با غلیظی خر ز یاران ای فقیر

در نشاط آید شود قوت پذیر

هر خری کز کاروان تنها رود