در کف شیر نری خون خواره ای

ای رفیقان راهها را بست یار

آهوی لنگیم و او شیر شکار

جز که تسلیم و رضا کو چاره ای

او ندارد خواب و خور چون آفتاب

روحها را می کند بی خورد و خواب

که بیا من باش یا هم خوی من