هم تو خود را بر کنی از بیخ خواب

دایه وسواس عشوه ش می دهد

رو بخسپ ای جان که نگذاریم ما

که کسی از خواب بجهاند ترا

هم چو تشنه که شنود او بانک آب

بانگ آبم من به گوش تشنگان

هم چو باران می رسم از آسمان