کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 65

عقل هر عطار کاگه شد ازو

شاعرمولوی

اثربخش ۱۷ - حکایت آن عاشق کی شب بیامد بر امید وعده معشوق بدان وثاقی کی اشارت کرده بود و بعضی از شب منتظر ماند و خوابش بربود معشوق آمد بهر انجاز وعده او را خفته یافت جیبش پر جوز کرد و او را خفته گذاشت و بازگشت

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

62
اژدهایی گشت گویی حلق عشق
#
63
اژدهایی ناپدید دلربا
#
64
عقل هم چون کوه را او کهربا
#
65
عقل هر عطار کاگه شد ازو
انتخاب‌شده
66
طبله ها را ریخت اندر آب جو
#
67
رو کزین جو برنیایی تا ابد
#
68
لم یکن حقا له کفوا احد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 65 از «بخش ۱۷ - حکایت آن عاشق کی شب بیامد بر امید وعده معشوق بدان وثاقی کی اشارت کرده بود و بعضی از شب منتظر ماند و خوابش بربود معشوق آمد بهر انجاز وعده او را خفته یافت جیبش پر جوز کرد و او را خفته گذاشت و بازگشت» است.