گاه در بر گاه در خون می کشی

این عجب که نیستی از من جدا

می ندانم من کجاام تو کجا

می ندانم که مرا چون می کشی

هم چنین لب در ندانم باز کرد

می ندانم می ندانم ساز کرد

چون ز حد شد می ندانم از شگفت