کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 7

تو ز خرمنهای ما آن دیده ای

شاعرمولوی

اثربخش ۲۵ - تمثیل مرد حریص نابیننده رزاقی حق را و خزاین و رحمت او را به موری کی در خرمنگاه بزرگ با دانه گندم می کوشد و می جوشد و می لرزد و به تعجیل می کشد و سعت آن خرمن را نمی بیند

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

4
که نمی بیند چنان چاش کریم
#
5
صاحب خرمن همی گوید که هی
#
6
ای ز کوری پیش تو معدوم شی
#
7
تو ز خرمنهای ما آن دیده ای
انتخاب‌شده
8
که در آن دانه به جان پیچیده ای
#
9
ای به صورت ذره کیوان را ببین
#
10
مور لنگی رو سلیمان را ببین
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «بخش ۲۵ - تمثیل مرد حریص نابیننده رزاقی حق را و خزاین و رحمت او را به موری کی در خرمنگاه بزرگ با دانه گندم می کوشد و می جوشد و می لرزد و به تعجیل می کشد و سعت آن خرمن را نمی بیند» است.