کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 109

توبه را بار دگر سیلاب برد

شاعرمولوی

اثربخش ۲۷ - قصه احد احد گفتن بلال در حر حجاز از محبت مصطفی علیه السلام در آن چاشتگاهها کی خواجه اش از تعصب جهودی به شاخ خارش می زد پیش آفتاب حجاز و از زخم خون از تن بلال برمی جوشید ازو احد احد می جست بی قصد او چنانک از دردمندان دیگر ناله جهد بی قصد زیرا از درد عشق ممتلی بود اهتمام دفع درد خار را مدخل نبود هم چون سحره فرعون و جرجیس و غیر هم لایعد و لا یحصی

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

106
باز آمد شاه ما در کوی ما
#
107
می خرامد بخت و دامن می کشد
#
108
نوبت توبه شکستن می زند
#
109
توبه را بار دگر سیلاب برد
انتخاب‌شده
110
فرصت آمد پاسبان را خواب برد
#
111
هر خماری مست گشت و باده خورد
#
112
رخت را امشب گرو خواهیم کرد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 109 از «بخش ۲۷ - قصه احد احد گفتن بلال در حر حجاز از محبت مصطفی علیه السلام در آن چاشتگاهها کی خواجه اش از تعصب جهودی به شاخ خارش می زد پیش آفتاب حجاز و از زخم خون از تن بلال برمی جوشید ازو احد احد می جست بی قصد او چنانک از دردمندان دیگر ناله جهد بی قصد زیرا از درد عشق ممتلی بود اهتمام دفع درد خار را مدخل نبود هم چون سحره فرعون و جرجیس و غیر هم لایعد و لا یحصی» است.