باز کرد استیزه و راضی نشد

آن دل چون سنگش از جا رفت زود

حالت صورت پرستان این بود

سنگشان از صورتی مومین بود

که برین افزون بده بی هیچ بد

یک نصاب نقره هم بر وی فزود

تا که راضی گشت حرص آن جهود