کردمش آزاد من بر روی تو

گفت ای صدیق آخر گفتمت

که مرا انباز کن در مکرمت

گفت ما دو بندگان کوی تو

تو مرا می دار بنده و یار غار

هیچ آزادی نخواهم زینهار

که مرا از بندگیت آزادیست