در میا با آن کای ن مجلس سنیست

بانگ آمد نه بینداز از برون

وانگهانی اندر آ تو اندرون

هم برون افکن هر آنچ افکندنیست

بد هلال استاددل جان روشنی

سایس و بنده امیریمومنی

سایسی کردی در آخر آن غلام