آنک کس بود و شهنشاه کسان

که بر او بد کساد و بی خطر

خفته نه روز اندر آخر محسنی

هیچ کس از حال او آگاه نی

عقل صد چون قلزمش هر جا رسان

وحیش آمد رحم حق غم خوار شد

که فلان مشتاق تو بیمار شد