خلق رنجور دق و بیچاره اند

گفت صوفی هی هی ای قواد عاق

خواست صوفی تا دو سه مشتش زند

سبلت و ریشش یکایک بر کند

وز خداع دیو سیلی باره اند

جمله در ایذای بی جرمان حریص

در قفای همدگر جویان نقیص