که بشستت صد هزاران صید داد

زانک داری جمله دل برکنده ای

شست دل در بحر لا افکنده ای

پس گریز از چیست زین بحر مراد

از چه نام برگ را کردی تو مرگ

جادوی بین که نمودت مرگ برگ

هر دو چشمت بست سحر صنعتش