بینمت در دست محمود ارسلان

گفت کودک گریه ام زانست زار

که مرا مادر در آن شهر و دیار

از توم تهدید کردی هر زمان

پس پدر مر مادرم را در جواب

جنگ کردی کین چه خشمست و عذاب

می نیابی هیچ نفرینی دگر