کرده باشد با دغایی اقتران

هرکه را دیدی برهنه و بی نوا

هست بر بی صبری او آن گوا

هرکه مستوحش بود پر غصه جان

صبر اگر کردی و الف با وفا

ار فراق او نخوردی این قفا

خوی با حق نساختی چون انگبین