رو ز محمود عدم ترسان مباش

باز گرد اکنون تو در شرح عدم

که چو پازهرست و پنداریش سم

هم چو هندوبچه هین ای خواجه تاش

از وجودی ترس که اکنون در ویی

آن خیالت لاشی و تو لا شیی

لاشیی بر لاشیی عاشق شدست