که بر گوی تا از که دیدی ستم

ستم دیده را پیش او خواندند

بر نامدارانش بنشاندند

بدو گفت مهتر بروی دژم

خروشید و زد دست بر سر ز شاه

که شاها منم کاوه دادخواه

یکی بی زیان مرد آهنگرم