سه درم در بایدش تره و رغیف

گفت قاضی سه درم تو خرج کن

آن سه دیگر را به او ده بی سخن

زار و رنجورست و درویش و ضعیف

بر قفای قاضی افتادش نظر

از قفای صوفی آن بد خوب تر

راست می کرد از پی سیلیش دست