اندر آن حلقه مکن خود را نگین

یار باشد راه را پشت و پناه

چونک نیکو بنگری یارست راه

چونک در یاران رسی خامش نشین

در نماز جمعه بنگر خوش به هوش

جمله جمعند و یک اندیشه و خموش

رختها را سوی خاموشی کشان